Het UWV en Werkverschaffing 3.0

Het UWV verliest in haar dienstverlening de doelgroep uit het oog. Het lijkt erop dat ze met oogkleppen op geloof houden in de weg die zij bewandelen: strenge aanpak van werklozen. En wat vindt de werkloze? Doet zijn mening er ook toe? Vindt het UWV de mening van de werkloze überhaupt wel de moeite van het beluisteren waard?

Vannacht lag ik wakker van het UWV. Daar ga ik morgen iets over schrijven, zo bedacht ik. Toen ik vanmorgen de krant opsloeg was ik niet de enige die UWV als onderwerp had. Jan Tromp schreef in de de Volkskrant over het groteske digitale loket werk.nl In de ankeiler: "Loopt het UWV niet door op een doodlopende weg"?

Negatieve houding UWV
De doodlopende weg gaat niet alleen op voor werk.nl In heel haar houding en voorkomen straalt UWV strengheid uit. Het heeft als missie om werklozen zo snel mogelijk weer aan het werk te helpen. En lijkt er in haar "tone of voice" vanuit te gaan dat de werkloze de ww als een aangenaam carnavalsfeest beschouwt. Het UWV heeft een negatieve houding ten opzichte van haar cliënten, want zo worden we genoemd.

Ik kreeg gisteren weer een uitnodiging voor een evaluatiegesprek. Dan zou je verwachten dat er een tweegesprek komt over wat je goed en slecht vindt van elkaar. Maar het UWV grossiert in versluierend taalgebruik. Uit het begeleidend schrijven blijkt dat het niet meer en niet minder is dan een controlegesprek. Nergens staat in de agenda dat er ruimte is over de door cliënt ervaren bejegening. Hoe vervelend die is zullen de werkcoaches zelf straks ook merken als zij op straat worden gezet: in de komende jaren worden bij UWV 5000 medewerkers de laan uitgestuurd.

Werklozenbestaan zet je buiten de maatschappij
Het UWV loopt ook hier door op een doodlopende weg. Nadat ik 25 jaar heb gewerkt werd ik ineens ontslagen. Het lijkt erop alsof UWV niet wil geloven dat ik er alles aan doe om zo snel mogelijk weer aan de bak te komen. Het werklozenbestaan is heel erg! Je wordt buiten de maatschappij gezet, je telt niet meer mee. In je werk kun je euforisch worden als je samen met je collega's weer een klus hebt geklaard. Dat heb je als werkloze niet meer. De trots verdwijnt, het zelfvertrouwen verdwijnt. En op al deze ellende stapelt het UWV dan ook nog eens zijn strenge houding.

Gisteren kwam er via dat digitale loket dus dat opbeurend bericht van mijn werkcoach binnen, met de achteloze toevoeging: "Houdt u er wel rekening mee dat gezien de duur van de ww inmiddels ieder werk passend is."


UWV organiseert werkverschaffing 3.0
Terug naar de krant van vandaag, waarin Jan Tromp een gesprek heeft met Fred Paling, lid van de Raad van Bestuur van het UWV. Ze hebben het over de totale mismatch tussen wat de werklozen allemaal willen/kunnen en het werk dat UWV via hun zoekmachine op werk.nl aanbiedt. Diens woordvoerder mengt zich in het gesprek: 

UWV organiseert de werkverschaffing 3.0! Laat ze mij maar snel een lijst met banen opsturen, dan zal ik daar wel iets uit kiezen.  Bevrijd me van het UWV!!

Het UWV zou naar mijn idee moeten motiveren en inspireren. Het UWV komt in haar workshops niet verder dan " training sociale media", "sollicitatietraining" en "leren netwerken". Veel beter is  als ze mensen gaan samenbrengen die samen nieuwe wegen gaan bewandelen om werk te vinden. Dat ze weer geloof krijgen in hun eigen mogelijkheden. Samen durven ze ook meer. Als UWV dat doet slaan ze wellicht een perspectiefrijke weg in. 

Update: 15 februari.

UWV krijgt ook pluimen.
Dat ik al bijna moet kokhalzen alleen al bij de gedachte aan de bezoeken en berichten van het UWV, wil natuurlijk niet zeggen dat er niemand is die wel baat heeft of baat denkt te hebben bij het werk van het UWV. Dergelijke geluiden wil ik u natuurlijk niet onthouden.
Ik ben de beroerdste niet. (de Volkskrant, 15 februari 2013)

Is langdurige werkloosheid persoonlijk falen?

Afgelopen zaterdag (15 december 2012) schreef Paul de Beer in de Volkskrant een stuk onder de kop Waar blijft het masterplan tegen de werkloosheid? Hij beschrijft een verschil in de benadering van de analyse van de werkloosheid in de jaren tachtig en die van vandaag.

Ik licht beide passages er even uit.

Werkloosheidsanalyse in de jaren tachtig:

Werkloosheidsanalyse anno 2012:

Persoonlijk falen
Vooral de uitsmijter "als werklozen langere tijd werkloos blijven, is dat een teken van persoonlijk falen", is raak. Zo voel ik dat ook. Men probeert mij op de mouw te spelden dat er wel werk is, maar dat ik nog niet de juiste vaardigheden heb om op de huidige arbeidsmarkt succesvol te kunnen zijn. Niemand die hardop durft te zeggen dat die banen er helemaal niet zijn en dat 50-plussers vrijwel kansloos zijn op de arbeidsmarkt. Waarom is dat zo?

We worden naar allerlei vaardigheitrainingen gestuurd, we moeten bijspijkeren, we moeten leren omgaan met sociale media, moeten aanbevelingen vragen op Linkedin, we moeten actief leren netwerken. 

 

Het plaatje en het onderschrift bij dit stuk is illustratief: Werkloze 55-plussers leren 'netwerken' bij het UWV. Gelooft u het?? En wat levert het op???

Is maandag jippydag of baaldag?

Maandag: Jippydag of baaldag?

De maandag is traditioneel de dag van het begin van de werkweek. Voor de werkloze maakt het veelal niet meer uit welke dag van de week het is. De dagen lijken allemaal op elkaar. 

De maandag. Als je in het arbeidsproces bent opgenomen, dan baal je vaak van die dag. De werkweek begint weer. Je wacht op het mannetje met de zaag die op woensdag voorbij komt en daarna kijk je uit naar de vrijdagmiddagbedrijfsborrel. 

Daar heb ik als werkloze geen last van. Want voor mij zijn er geen werkweken meer. Alleen weken met sollicitatieverplichtingen. Voor mij maakt het niet zoveel verschil meer of het maandag woensdag of zondag is. De dagen gaan op elkaar lijken. Sterker nog, soms weet ik echt niet meer op welke dag van de week we leven. Dan moet ik op een krant of op teletekst kijken welke datum het is. Dan kan ik nagaan naar welke naam de dag luistert.

Vandaag is het weer maandag. Ik stuur wat "ik zoek werk" berichtjes op Twitter, kijk of er nog vacatures zijn waarop ik kan solliciteren, ik speel nog eens wat op Linkedin. Maar eigenlijk neem ik het zelf niet meer serieus. Jobcoaches en andere bemiddelaars kunnen beweren wat ze willen, maar als 55-plusser ben je vrijwel kansloos op de arbeidsmarkt. Maar dat kunnen zij natuurlijk niet van de hoge toren gaan roepen. Het is hun werk, daar verdienen zij hun geld mee. Ze moeten de werkloze hoop blijven geven en blijven aanzetten tot solliciteren.

Ondertussen voelt de 55-plusser zich 'aan de kant' gezet. Ik hoor van 'mijn regering' dat het wenselijk is dat ik langer doorwerk dan mijn leeftijdgenoten dat in het recente verleden gewend waren. En ik hoor op de radio een brallerige student opkomen voor de belangen van 'hardwerkende Nederlanders'.

Het is maandag en de eerste natte sneeuw is gevallen. Het is een trieste maandag.

Sociale onderneming van 50-plussers

Groeiende langdurige werkloosheid 45-plussers

Zo maar een regel uit een nieuwsbericht van de vorige week.

De afgelopen vier jaar is de werkloosheid onder 45- tot 65-jarigen geleidelijk opgelopen van 93 duizend in het derde kwartaal van 2008 tot 173 duizend in het derde kwartaal van 2012.
Het aandeel werklozen van 45 tot 65 jaar dat op korte termijn uitstroomt naar werk is betrekkelijk klein. Van de werkloze 45-plussers in het tweede kwartaal van dit jaar hadden 25 duizend drie maanden later een baan. Dit komt neer op 15 procent.

VVD: er is wél werk, er zijn wél vacatures
En zo blijft het maar door gaan. De VVD-parlementariërs deden vorige week in het debat over de regeringsverklaring of ze in een andere wereld leven: zij beweren dat het wellicht moeilijk is, maar dat er wel degelijk banen zijn. Onze jobcoaches bij het UWV doen voor deze dwaallichten niet onder: ze erkennen dat het moeilijk is om een baan te verwerven, maar dat we desondanks gewoon door moeten gaan met het één keer per week solliciteren. Op wat?

Leeftijdsdiscrimninatie
Elke keer als er weer nieuwe cijfers beschikbaar komen, dan komen de diverse media steevast met illustratieve verhalen van slachtoffers van deze leeftijddiscriminatie. Want dat is het natuurlijk: jongeren gaan altijd voor. En waarom? Daar zijn geen redenen voor, want de 45plusser is helemaal niet star, is helemaal niet vaak ziek, heeft nog veel energie. Op jongeren hebben ze voor dat ze meer ervaring hebben, doordachter te werk gaan en vaak een uitgebreider netwerk hebben. 

Hier twee voorbeelden uit de Volkskrant van 16 november 2012. De 59-jarige personeelswerker Suzanne Neuman en de 51-jarige laborant Eric Oude Engberink.

50-plussers vormen interessant arbeidspotentieel
Bij al deze verhalen valt het op dat de 50plus-werklozen afkomstig zijn uit alle beroeps- en functiegroepen. Wie zitten er thuis allemaal zoal achter de geraniums: ontwerpers, ingenieurs, ambachtslieden, verkopers, boekhouders, administratief medewerkers, ict-ers, leraren, directeuren, projectleiders, magazijnbedienden. Ze zijn allen beschikbaar.

De sociale 50-plus onderneming
Waarom organiseren wij 50-plussers ons niet? Waarom trekken we geen lange neus naar het UWV en de HR-managers? Zet al onze kennis, vaardigheden en netwerken in een brainstormsessie bij elkaar, dan kan het toch niet uitblijven dat er een goed markt-idee ontstaat. Met ons allen beginnen we een heuse sociale onderneming. Met hart en ziel storten we ons op ons -uiteraard- florerend bedrijf. En we dragen onze eigen personeelschef, we gebruiken natuurlijk gewoon de ouderwetse functienamen, op om alleen te rekruteren uit het 'overschot' bij het UWV.Of zoals de politici zeggen: uit de groepen in de samenleving die een grote afstand tot de arbeidsmarkt hebben. Kansloze werklozen, bedoelen ze.

50-plussers zoeken vacatures via de krant

bedrijven weten consumenten wel te vinden
Te pas en te onpas word ik door bedrijven gebeld (ondanks de inschrijving in het bel-me-niet-register) over krantabonnementen, uitvaartverzekeringen en ik weet niet wat al meer. Ik ontvang folders van energiebedrijven, van ziektekostenverzekeringen waarmee ik geen relatie heb, maar die mij met hun product perfect weten te vinden. Alleen voor vacatures weten ze mij niet te vinden.

50-plussers lopen vacatures mis
Een onderzoek dit voorjaar wees uit dat 50-plussers te weinig gebruik maken van de sociale media en daardoor kansen op een baan laten liggen. En opnieuw lag de Zwarte Piet bij de werkzoekende. We hebben hier al veel kunnen lezen over werkgevers die geen zin hebben om ouderen aan te nemen, terwijl steeds weer blijkt dat die net zo goed zijn als 40-minners. 

vacatures in de krant

Wellicht moeten werkgevers ook meer moeite doen om kanalen te gebruiken die ook 50-plussers gebruiken. Want wij 50-plussers gebruiken namelijk nog altijd vooral de krant voor het zoeken naar banen. Misschien is het daarom ook een idee om die extra UWV-subsidie voor jobcoaches voor 50-plussers (nog niets van gemerkt, overigens) aan de werkgevers wordt gegeven. Tenminste als die beloven dat die dan hun openstaande vacatures ook weer in de krant plaatsen. Ik denk dat ze dan zullen zeggen, dat het hen dan allemaal weer te langzaam gaat. Alsof de 50-plus directeuren van al die bedrijven de hele dag aan het Twitteren en Linkedinnen zijn. Dat gelooft u toch niet echt? Het is de nieuwe snelle beroepsopvatting van HRM-afdelingen en recruiters.

De 50-plusser zoekt vacatures via de krant....

banen zoeken via Twitter
De 'ouderwetse 50-plusser' van het leesplankje en de Isingplaten moet zich maar aanpassen aan de gebruiken van de werkgever, zo vinden 'ze'. Nooit is er een uitleg bij hoe we dat dan moeten doen. Om de op de loer liggende kritiek dat ik altijd zo negatief ben voor te zijn, zal ik dan hier die service bieden. Een 2-minuten-cursus "Zoeken naar vacatures op Twitter", zonder dat u zelf een Twitter-account hoeft te hebben.

Ga naar www.twiba.nl en u krijgt daar een invulschermpje te zien. Er zijn op dit moment maar liefst 924489 vacatures online. 

 

In het bovenste invulveld noteert u de functie waarnaar u op zoek bent. We vullen in "Koerier", want dat is een populaire baan voor 65-plussers, zo hebben we onlangs gelezen. We drukken op de TAB-toets om naar het andere veld te gaan, we voeren nog geen regio in: even om te kijken hoeveel koeriersvacatures er op dit moment in Nederland zijn. We drukken op "Vind" en we zien dat er 537 koeriers gevraagd worden. Niets aantrekken van het feit dat er in het tweede veld nu staat Plaatsnaam (Amsterdam), dit is slechts een voorbeeld. 

We willen weten of er ook koeriers in Den Bosch worden gevraagd, en vullen daarom daar die plaatsnaam in. Dan wordt de spoeling al aanmerkelijk dunner: er zijn twee advertenties voor koerier. Als u goed kijkt, dan ziet u dat één vacature van 5 dagen geleden is en de ander is ongeveer een maand oud.

Tijd genoeg
Dat is het hele eieren eten van zoeken naar banen via Twitter. U kunt invullen wat u wilt: banketbakker, bezembinder of verwarmingsmonteur. Soms moet u wel even geduld hebben en wachten op het resultaat. Maar dat is voor u geen probleem: u hebt toch alle tijd van de wereld. Werkloos toch?

Veel succes bij een volgende carrièrestap..

De uitsmijter van een afwijzingsbrief 

Hoe moet de personeelsmedewerker de brief aan een afgewezen sollicitant afsluiten? Zijn daar regels voor?

Beterschapswens voor een ongeneeslijk zieke?
Een terminale ongeneeslijk zieke kun je beter geen kaartje met "Beterschap" sturen. De beleefdheidscultuur vraagt evenwel om een passende en stimulerende afsluiting. Zo ook is dat het geval bij de afwijzingsbrief op een sollicitatie. De correspondentiegids van de HRM-medewerker staat er blijkbaar vol mee. "Veel succes bij een volgende carrièrestap", vond ik persoonlijk de beroerdste reactie op de zoveelste hopeloze sollicitatiebrief van deze kansloze 55-plusser...

bloemlezing

Een bloemlezing uit de verdere oogst:

...en wens ik je veel succes bij het vinden van een andere interessante opdracht.

... en wens u succes bij eventuele verdere sollicitatieprocedures.
 
...and the best for your future endeavours

... en wensen u veel succes in uw verdere loopbaan.

... en wensen je veel succes bij eventuele andere sollicitaties.

...en we wensen u veel succes toe in uw verdere loopbaan

... en veel succes met eventuele verdere sollicitaties.

... en wens je veel succes met eventuele andere sollicitaties

... en succes met solliciteren!

... en veel succes bij eventuele verdere sollicitaties

... en wensen je veel succes bij een volgende carrièrestap.

Het UWV en de menselijke maat

Ik heb vorige maand mijn ervaring beschreven over de deelname aan een UWV-workshop. Het ging over het starten als zelfstandige vanuit een WW-situatie. Nu had ik een vervolgafspraak met een eigen werkcoach. Op zoek naar de 'menselijke maat' van het UWV.

een echte werkcoach
In een vervolg op de workshop (what's in a name) starten als zelfstandige vanuit een WW-situatie had ik een gesprek aangevraagd met een werkcoach van vlees en bloed. Ik had het idee dat die werkcoach mij verder op weg zou helpen in mijn plan om als ZZP-er te starten. Ik kreeg argwaan toen ik als reactie op mijn aanvraag een schriftelijke uitnodiging kreeg voor een "rechten en plichtengesprek". De brief was een puntsgewijze opsomming van zaken die ik mee moest nemen. En verder: "Indien u een uitkering ontvangt, is het belangrijk dat u informatie verstrekt en meewerkt aan het vinden van werk. Het is daarom van belang dat u op deze afspraak verschijnt." Ik dacht even dat het UWV niet had begrepen dat ik die afspraak zelf wilde.

speeddaten 

Ik verscheen mooi op tijd bij het gebouw waar ik verwacht werd. Bij de deur werd ik opgevangen door een aardige dame die vroeg of ik voor een speeddate kwam. Het moest eerst even tot mij doordringen wat zij bedoelde. Maar een blik achter de balie leerde mij al snel dat het UWV die dag een speciale wervingsactiviteit had georganiseerd. Ik kende wel de foto's uit Amerika waar werklozen in een lange rij staan te wachten op hun beurt tot het voeren van een kort gesprekje met uitzend- en detacheringsbureaus. Ik wist niet dat dit in Nederland ook op die wijze gebeurde. Mensen van diverse komaf stonden lijdzaam te wachten tot het hun beurt was. Mijn indruk was dat het merendeel zich niet erg comfortabel voelde in die rij wachtenden. Ik overwoog ten behoeve van dit stukje een foto te maken, maar het leek me niet zo kies om hen herkenbaar op het Internet te plaatsen.

speeddaten in Amerika

wachtkamer
Ik mocht plaatsnemen in een andere wachtruimte. Een kennis van mij met een ernstige ziekte doet op facebook verslag van de diverse wachtruimtes die hij passeert gedurende de vele onderzoeken die hij moet ondergaan. De wachtruimte van het UWV zou in die reeks niet misstaan. Allemaal mensen die overgeleverd zijn aan  'behandelende werkcoaches'.

Ik werd keurig door mijn nieuwe werkcoach afgehaald. Ik had verwacht dat we naar zijn gezellig ingerichte kantoortje zouden gaan om te spreken over mijn snode plannen om mij als zelfstandig ondernemer te vestigen. Maar ik werd naar een grote ruimte geleid waarin verspreid allemaal spreekunits waren ingericht. Er was niets gezelligs aan. De werkcoach begon, na mij voorzien te hebben van een kopje thee,  als een heuse medicus met een intake: had ik al mijn gevraagde spullen meegenomen, houd ik mij aan de verplichting om regelmatig te solliciteren, zijn er nog onduidelijkheden?

oriëntatieperiode
Toen kwam het gesprek op mijn plan. "Dus u wilt als zelfstandige beginnen? Wat is uw plan?" Ik hield een korte inleiding, immers getraind in elevator-pitches en STARR-vertellingen. "Leuk plan", zo voegde mijn werkcoach mij toe. En hij vroeg of ik een "oriëntatieperiode" wilde. Dan werd ik ontslagen van de sollicitatieplicht. Maar ik wil het liefst nog een gewone baan, dus ik blijf gewoon solliciteren. Was hem ook goed.

passend werk
Toen werd mij 'omzichtig' gevraagd of ik wist hoe het zat met het solliciteren tijdens mijn WW-periode. Het eerste half jaar mag ik op banen 'op eigen niveau' solliciteren, daarna moet ik ook solliciteren op banen die onder mijn opleidingsniveau liggen. Maar daarna moet ik alles aangrijpen wat op mijn pad komt. Een ingezondenbrievenschrijver in de Volkskrant van vandaag maakt ongewild duidelijk dat zo'n 'wat-dan-ook-van-baan' ook onmiskenbaar voordelen heeft.

rechten en plichten

Ik had andere voorstellingen van dit gesprek gehad. Ik had gehoopt om samen met de werkcoach geïnspireerd aan de slag te gaan met mijn nieuwe zaak. Daar is het UWV blijkbaar niet voor. Dit was eigenlijk niet meer dan het afvinken van een standaardlijst met gesprekspunten, die de werkloze lijkt voor te bereiden op een periode vol van 'rechten en plichten'. Waarbij het accent toch vooral op de plichten ligt.

Conclusie: Ik moet zo snel mogelijk weg bij het UWV!

Op sollicitatiegesprek? Eerst douchen!

Uitnodiging voor een sollicitatiegesprek
Vandaag stond er in het economie-katern van de Volkskrant een stuk over kleding en solliciteren. Nu moet het al heel wonderlijk lopen wil er bij ons 50-plussers nog een brief in de bus vallen met de tekst "naar aanleiding van uw sollicitatie nodigen wij u hierbij uit voor een gesprek op maandag 2 april"  Ik zou me in ieder geval een hoedje schrikken!

Hoe ga ik gekleed op een sollicitatiegesprek?
Waar ik al lang niet meer bij heb stilgestaan zijn de kledinggewoontes tijdens het solliciteren. Van ons wordt tegenwoordig verwacht dat we er lustig op los twitteren, dat onze LinkedIn-profiel op 100% staat en dat we ons een slag in de rondte netwerken. Maar moeten we ons vandaag de dag ook in een moderne kledingoutfit laten hijsen? Of zijn de sollicitatie-mores in de loop der jaren ook wat informeler geworden? We zien de geachte afgevaardigden in de Tweede Kamer toch ook niet meer met stropdas om achter het katheder staan? Dus ik neem aan dat ik als een gewone doordeweekse onderknuppel toch ook niet meer in driedelig pak op het sollicitatiegesprek wordt verwacht.

Dress for success
Gelukkig biedt de markt uitkomst. Dress for success geeft advies en gratis kleding voor een goed sollicitatiegesprek. Er stond vandaag in de Volkskrant dus een heel stuk over in.

Eén passage vond ik opmerkelijk:  

Ja, dat is misschien wel een goed idee als ik word uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek: ik ga me dan een keer douchen...

Gedicht: Afwijzing

Afgewezen

Voor deze vacature zijn 85 reacties binnengekomen.
Je sollicitatie is beoordeeld aan de hand van de in de vacature vermelde functie-eisen.
Vervolgens is een afweging gemaakt tussen de verschillende sollicitanten.
Daarop heeft de selectiecommissie besloten jou niet uit te nodigen voor een gesprek,
omdat er sollicitanten zijn die qua opleiding en werkervaring beter voldoen aan het profiel.

Ik dank je voor je belangstelling en wens je succes bij verdere sollicitaties.

(Afwijzing sollicitatie: 23 maart 2012

Een Belgische kijk op een solliciterende 50-plusser

Op 25 april 2007 publiceerde de Gazet van Turnhout deze cartoon. De problematiek is niet van vandaag...

Generatie leesplankje moet Twitteren

150 coaches voor werkloze 55-plussers

Een aantal dagen hebben we in de kranten stilgestaan bij  de 55-plussers die eigenlijk geen enkele kans meer maken op de arbeidsmarkt. Toch gaat het UWV 150 coaches inzetten om te proberen de werklozen uit deze leeftijdscategorie beter toe te rusten in hun strijd op de arbeidsmarkt. Want een strijd is het.

Van leesplankje naar Twitter

In de netwerkbijeenkomsten die gisteren in de Volkskrant werden beschreven worden alle registers met modieuze hulpmiddelen opengetrokken. Wie in dergelijke coachingstrajecten heeft gezeten kent het wel: gelikte cv's schrijven, elevator-pitches, 150 woorden-presentaties, koud en warm netwerken, STARR methode, SWOT-analyses. Ook Linkedin, Twittter, Facebook moeten de mensen die nog met het leesplankje en de platen van Ising zijn grootgebracht inzetten. 

Alsof die 50plussers van zichzelf niet goed genoeg zijn om probleemloos in een baan te kunnen functioneren.

Uit: de Volkskrant, 13 maart 2012

gezellige koffieochtenden
Veel is erop gericht om potentiële werkgevers te imponeren. Maar we weten inmiddels dat er iets schort aan het beeld dat de werkgevers hebben van ons soort mensen. Die 150 coaches kunnen beter worden ingezet voor missiewerk bij dát soort mensen.

Natuurlijk zijn het ook gewoon gezellige koffieochtenden, die netwerkbijeenkomsten. Dat misgunnen we niemand...

Amerika beter voor oudere werklozen???

In de rubriek Opinie & Debat van de Volkskrant van 12 maart 2012 doet ook Marion Baumgarten een duit in het zakje in de discussie over de redenen waarom 55-plussers zo moeilijk aan de bak kunnen komen. Zij meent dat we beter eens naar Amerika kunnen kijken en dat we het arbeidsmarktbeleid moeten hervormen. Want in Amerika kent men geen leeftijdsdiscriminatie. En als 'iedereen met wat rimpels' in Nederland dan ook gewoon een baan krijgt zal het bezwaar dat ouderen zo duur zijn vanwege de sociale voorzieningen ook verdwijnen. Want er zullen dan minder uitkeringen worden uitbetaald,  zo beweert zij. 

Oudere werklozen in Amerika
Wat vindt Amerika er zelf van? Op de website van het Population Reference Bureau lezen we in een artikel van maart 2010 dat het daar met de 50-plussers ook niet zo soepeltjes gaat:

"De huidige crisis laat onverwachte veranderingen in het leven van oudere Amerikanen zien. Volgens een rapport van Richard Johnson van the Urban Institute, is het aantal werkloze 55-plussers in de periode van november 2007 tot 2009 meer dan verdubbeld en is de werkloosheid voor deze leeftijdsgroep tot tot een historische hoogte gestegen. Toenemende werkloosheid voor oudere volwassenen komt vooral door de gestegen arbeidsparticipatie van deze groep. Dit kan op haar beurt weer worden toegeschreven aan zorgen over onvoldoende pensioenvoorzieningen.

De gevolgen van werkloosheid kan ouderen veel harder treffen. Eerder onderzoek laat zien dat ouderen veel moeilijker weer aan de slag komen. Oudere werklozen hebben meer moeite om te voorzien in noodzakelijke kosten van levensonderhoud. Dit alles mondt uit in het verdampen van spaartegoeden en pensioenvoorzieningen, die  zo essentieel zijn voor 'de oude dag'.

Ouderen dragen juist bij aan de productiviteit!

Arie Stolk is redacteur bij het blad Geron een kwartaaltijdschrift voor ieder die beroepsmatig of anderszins betrokken is bij ouderen, door het dagelijks werk, door beleid of door onderzoek. Gerōn biedt een platform voor discussie en geeft informatie over het ouder worden en het werken met en voor ouderen. Toe maar!

ouderen en productiviteit
Stolk draagt ook bij in de meningsuitwisseling over de 'kansloze 55-plussers' op de arbeidmarkt door middel van een ingezonden brief in de Volkskrant. Hij meent dat de 150 extra coaches die het UWV voor deze doelgroep wil aanstellen weggegooid geld is. Want het zijn de werkgevers die er van doordrongen moet worden dat ouderen op de werkvloer juist bijdragen aan de productiviteit van een bedrijf

 

Uit: de Volkskrant, 10 maart 2012

Moeten werkgevers verplicht 40 plussers aannemen??

Ook Xandra van Gelder schrijft in Het Parool van 8 maart 2012 over het UWV-rapport over de arbeidsmarkt van 2011 en dat 55-plussers als de absolute losers op de huidige arbeidsmarkt kunnen worden beschouwd. Zij pleit voor een oplossing aan werkgeverszijde: quotering. Zij wil dat bedrijven verplicht worden een bepaald percentage mensen van boven de veertig aan te nemen.

Uit: Het Parool, 8 maart 2012
(11 maart 2012)

Ouwe lullen staan alleen maar in de weg

Het UWV heeft deze week het rapport Vacatures in Nederland 2011;De vacaturemarkt en personeelswerving in beeld uitgebracht. Een voor ons soort mensen, de 50plussers, een ontluisterend rapport. Eigenlijk staat er dat wij op dit moment nagenoeg geen kansen hebben om nog op een normale manier aan de slag te komen.

Het rapport is in de media door columnisten en opiniemakers becommentarieerd. Vandaag presenteren wij hier de bijdrage van Mirjam Schötteldreier in de Volkskrant (9 maart 2012)  over hoe de jongere generatie ons wil wegkijken...

 

Uit: de Volkskrant 9 maart 2012

Hoe UWV communiceert met de werkloze

Iemand die werkloos wordt komt in aanraking met het UWV. Daar vraag je je uitkering aan. UWV is een grote organisatie. Ze probeert dan ook de communicatie met haar klanten goed te kanaliseren. Dat levert een mooi stukje 'communicatie naar de klant toe' op.

UWV en werk.nl

Sinds december sta ik ingeschreven bij het UWV. Ik had geen oordeel over het UWV. De verhalen over deze organisatie waren wisselend. De inschrijving verliep vlekkeloos. Aanmelding, ik werd daarna -conform afspraak- daarover teruggebeld en ik ontving tijdig mijn uitkering. Daarover niets dan lof. Maar nu de communicatie.

Communicatie met UWV

Als je eenmaal bent ingeschreven, dan maak je deel uit van een grote community. Het UWV kanaliseert alle communicatie via haar website. Je logt in met je DigID. En dan wordt het heel persoonlijk. Je krijgt een werkcoach toegewezen die in mijn geval in gewoon Hollands Siebel Administrator heet.

Berichten niet gelezen

Je kunt je berichten voor je coach in je postvak zetten, zodat die werkcoach alles kan lezen. Dus sinds december stuur ik trouw mijn sollicitatieopgaven keurig via die website naar het UWV. Want zo willen ze dat. Op 25 januari stelde ik mijn werkcoach een persoonlijke vraag. Regelmatig controleerde ik de status van al mijn ingezonden berichten. Die bleef onveranderd op "Niet gelezen" staan. Maar ik wilde graag antwoord.

Bellen?
Wat zou u in dat geval doen? Mijn idee was: ik ga maar eens bellen. Eens zien of ik op die manier antwoord kan krijgen. Na veel omleidingen kreeg ik een aardige man aan de telefoon. Hij hoorde mijn verhaal aan en zei dat er iets vreemds aan de hand was. Want al mijn berichten stonden nog op ongelezen.

Wat hij nu voor mij kon doen: hij zou het doorgeven en ik zou binnen 24 uur teruggebeld worden, zodat mijn vraag beantwoord zou worden. Hij gaf aan dat dit dus in ieder geval voor donderdag 13.00 uur zou zijn. Dankjewel meneer.

Ik wachten. Om 14.30 werd ik gebeld. Anderhalf uur te laat. Maar dat vond ik helemaal niet erg. Want als man van deze wereld weet ik wel dat ik mijn handen dicht mag knijpen dat ik inderdaad nog teruggebeld word.

Bellen naar UWV wordt niet op prijs gesteld
Iets later opende ik mijn mailbox. Ik wist niet wat ik zag. Ik laat u het 'persoonlijke' berichtje even integraal zien.

Of ik dus niet meer wil bellen. Ik behoor tot de categorie 50+. Dus deze kan er ook nog wel even bij: als ik niet weet om te gaan met mijn Werk@map dan kan ik een workshop volgen. Daar kunnen ZIJ mij voor opgeven!!!

(9 maart 2012)

Solliciteren in het buitenland - niet voor 50-plussers?

Werken in het buitenland
Het verwijt dat 50-plussers voor hun werk niet willen verhuizen is, tenminste als ik als ijkpunt mag gelden, geheel misplaatst. Voor goede en mooie banen wil ik het verhuisbedrijf best opbellen. Zelfs in het buitenland wil ik wel werken. Maar de internationale organisatie nemen mijn sollicitaties blijkbaar niet serieus.

Werken in Florence?

Solliciteren bij de Europese Unie
Ik houd voor mooie banen mijn blik niet alleen gericht op Nederland. Nee, ik kijk zelfs rond in het buitenland. Zo zag ik in november van het vorig jaar een mooie vacancy notice bij een instelling van de Europese Unie. Helemaal in Florence. Dat leek me wel wat! 

Heeft u wel eens aan een dergelijke open competition meegedaan? 

U wordt gevraagd online uw sollicitatieformulieren in te vullen. Dat gaat dan niet om een paar NAW- en diplomagegevens. Nee, je hele leven wordt van A tot Z bevraagd. Wat je kunt, wat je gedaan hebt, wat je motivatie is, een hele rij referenties. Met het invullen verslijt je al snel anderhalf uur van je leven. Maar voor de goede zaak heb ik veel over! 

Ik kreeg online de bevestiging dat mijn formulieren in goede orde waren ontvangen. En toen begon het wachten. Wachten, wachten, wachten en wachten. En wachten: Het is nu 28 februari en ik wacht nog steeds. Helemaal nog niets van gehoord. Of moet ik maar zeggen: nooit iets van gehoord. Zelfs nog geen kennisgeving dat de keuze helaas op iemand anders is gevallen.

OECD
Een werkkring in Parijs dat lijkt me ook wel interessant. Bij de OECD zag ik een baan waar ik goed zou passen. OECD is wat we in het Nederlands OESO noemen, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling. De manier van solliciteren vertoonde veel overeenkomsten met die van Florence. Allemaal online formulieren. En toen dat geheel ingevuld was kreeg ik keurig netjes een bevestiging in mijn e-mailbox: We have received your application for the position of Specialist (ref. 09891) and are currently reviewing your experience and qualifications. Dat was op 9 januari. If your profile corresponds to our requirements you will be contacted as soon as possible.

Wat denkt u, zal ik nog een bericht ontvangen? Of betekent het dat wanneer je niet voldoet je ook gewoon niets meer van hen hoort?

Solliciteren voor een beter leven...

bureaucratie
De grote internationale organisaties zijn vermaard, of zo u wilt berucht vanwege hun bureaucratie. Maar juist van bureaucratieën mag je toch verwachten dat een simpele sollicitatieprocedure tot een goed einde kan worden gebracht? Daarom hou ik het maar op zorgvuldigheid: ik blijf gewoon wachten op de uitnodiging voor een gesprek.

Als ik straks in Florence of Parijs woon, dan bent u van harte uitgenodigd voor een cappuccino of een café noir

Status op 23 maart is onveranderd: nog geen bericht ontvangen
Status op 5 april is onveranderd: nog geen bericht ontvangen

Speeddaten en netwerken voor 55plussers

De problematiek van de 50-plussers: gemotiveerd om te werken, maar niet gewenst door werkgevers. Al die oudere werklozen solliciteren trouw een paar keer per maand en doen aan alles mee wat het UWV organiseert. Help het?

speeddaten

Ook in Rotterdam wordt er, zoals in veel plaatsen, zogenaamde speeddates georganiseerd. Werklozen ontmoeten uitzendbureaus, zeg maar. In deze radiouitzending van Werkplein 010  (VARA) van maandag 20 februari 2012 zijn we bij een dergelijke speeddate bijeenkomst, georganiseerd door het UWV.

55plus netwerkbijeenkomsten

Omdat het traditionele solliciteren vaak niet werkt hebben een aantal 55plussers zelf netwerkbijeenkomsten. Ze willen gemotiveerd en geïnspireerd blijven. In deze radio-uitzending krijgen we ook een beeld van deze bijeenkomsten. Corrie Louwes, wethouder
Arbeidsmarkt, Hoger Onderwijs, Innovatie en Participatie in Rotterdam, komt op bezoek bij zo'n samenkomst. Zij nodigt de deelnemers uit om (niet allemaal tegelijk!!) haar af en toe begeleiden op werkbezoeken naar bedrijven. 

 

(25 februari 2012)

Beeldprofiel bij sollicitatiebrief?

In een Linkedin-groep wisselen een aantal leden al enkele weken tips uit over hoe men zich kan onderscheiden van de collega's uit diezelfde groep. Dat is nodig, want ze solliciteren namelijk allemaal op dezelfde vacatures. Het is een (z)ware concurrentiestrijd. Ze bevelen coaches aan, ze maken hypermoderne grafisch vormgegeven cv's, ze laten cv-checks uitvoeren en ze doen proefstages om een droomjob te verwerven.

Het beeldprofiel: €750 euro
En nu is er een nieuw fenomeen geïntroduceerd. Iemand suggereert om een online beeldprofiel te laten maken. Een klein beeldverhaaltje dat altijd online beschikbaar is en bij iedere digitale cv gevoegd kan worden. We worden verwezen naar de website van deze inzender. De productie en het gebruik van een beeldprofiel kost € 750,-- exclusief 19% BTW. Alsof de werklozen dat even achteloos uit hun mouwen kunnen schudden.

Hier is een dergelijk beeldverhaal, waarin Thomas Sengers zijn gitaarlessen promoot:




Beeldprofiel Thomas Sengers from Marcel Terlouw on Vimeo.



Beeldprofiel met Animoto: $ 5
Er kwam een gepast crisisantwoord. Deze niet werkende werkzoekende is geen voorstander van weer een nieuwe standaard in de productie van sollicitatiestukken. Hij is bang dat hij binnenkort STER-reclamespotje moet laten maken om nog aan de bak te komen. Maar hij is de beroerdste niet: als er mensen zijn die dan toch graag een beeldprofiel willen maken, dan hoeft die volgens hem helemaal geen 750 euro te betalen. Met 5 Amerikaanse dollars heeft men een maandabonnement op Animoto en kan men na wat creatief knutselen zelf gelijkwaardige beeldprofielen maken.

Kost helemaal niks!
"Ik toep over", zegt een derde: Het hoeft zelfs geen 5 USD te kosten. Maak een PPP (Powerpoint) en sla het ergens in de cloud op (google.docs, box etc) als flash in een viewer met bijvoorbeeld de gratis plugin van ISpring. Gratis dus, helemaal voor niks, noppes!!!

 Hier is een mooi voorbeeld van een zelf geknutseld CV van Eileen Sweeney op YouTube:

Wij kunnen aan de slag: we sluiten bij onze volgende sollicitatie een beeldprofiel bij!

Mogen wij ondertussen ook die van u even zien??

(22 februari 2012)